Projekt domu jednorodzinnego z kilkunastoma strefami audio to dziś standard. W praktyce oznacza to konieczność zaprojektowania systemu, który będzie jednocześnie przewidywalny w działaniu i prosty w obsłudze.

Założenia projektowe:

• 15 stref audio
• możliwość grupowania pomieszczeń
• sterowanie z paneli i aplikacji
• integracja z automatyką (sceny, obecność, harmonogramy)

Zakładamy system do codziennego użytkowania, nie instalację audiofilską.

 

Wyzwania projektowe przy większej liczbie stref

Przy kilkunastu strefach kluczowe są trzy obszary:

• topologia systemu – centralna vs rozproszona
• dobór mocy wzmacniaczy – realne potrzeby vs liczba głośników
• spójność sterowania – jedno UI zamiast kilku aplikacji

Na tym etapie pojawia się też praktyczne pytanie: czy użytkownik będzie w stanie intuicyjnie korzystać z systemu bez tłumaczenia każdej funkcji.

 

Punkt wyjścia do projektu

Najpierw warto określić priorytet:

• prostota instalacji
• jakość dźwięku
• integracja z automatyką

To determinuje wybór architektury. W tym projekcie rozważono trzy warianty.

 

Warianty architektury systemu multiroom

Wariant A – system rozproszony (Ekinex Sentio z EK-80S-AU)

Każda strefa pracuje na osobnym streamerze ze wzmacniaczem 2x80 W.

Z punktu widzenia integratora:

• łatwe skalowanie systemu
• możliwość łączenia stref (np. 2 pomieszczenia na jednym urządzeniu)
• większa elastyczność przy zmianach w trakcie realizacji
• Sentio instalowane lokalnie umożliwia podłączenie telewizora i subwoofera, a także innego lokalnego źródła dźwięku (np. CD) czy dysku / pamięci USB

Sterowanie:

• logika: Ekinex Sentio
• wizualizacja: Ekinex Delégo

Gdzie to się sprawdza:

• instalacje rozproszone
• brak miejsca lub chęci budowy dużego racka
• potrzeba większej mocy na strefę

 

Wariant B – system centralny (Ekinex Sentio z EK-50Q-AU)

Jedno urządzenie obsługuje 4 strefy (8x50 W).

Zalety:

• mniej urządzeń w systemie
• prostszy montaż i porządek w szafie
• przewidywalna struktura instalacji
• urządzenie 4-strefowe ma wszystkie zalety jednostrefowego, bo przy odpowiednim zaplanowaniu okablowania też można podłączać telewizory i subwoofery
• możliwość integracji nie tylko przez KNX, ale również przez port RS232
  
  

Ograniczenia:

• mniejsza elastyczność przy zmianach

Kiedy stosować:

• systemy typu „background audio”
• projekty, gdzie liczy się centralizacja
• ograniczona przestrzeń instalacyjna

Wariant C – Sonos AMP + integracja (Ekinex / ComfortClick)

Każda strefa oparta o Sonos AMP, sterowanie realizowane przez Ekinex Delégo lub ComfortClick bOS.

Z punktu widzenia projektu:

• stabilny ekosystem audio
• gotowe mechanizmy grupowania i zarządzania
• spójna obsługa w ramach systemu automatyki
• możliwość integracji z innymi systemami, np. kinem domowym i systemem sterowania, jeśli klient chce mieć wszystko zintegrowane

Kosztowo i funkcjonalnie:

• wyższy próg wejścia
• mniej pracy konfiguracyjnej po stronie integratora

 

Na co uważać

• aktualizacje oprogramowania przez producenta
  mogą spowodować problemy z integracją z innymi systemami
• liczba stref vs rzeczywiste użycie
  projekty często zakładają więcej stref niż użytkownik faktycznie wykorzystuje
• sieć LAN
  przy systemach IP to kluczowy element – brak segmentacji lub słabe WiFi generują problemy
• zbyt rozbudowane UI
  użytkownik powinien mieć szybki dostęp do podstawowych funkcji, bez „przeklikiwania się”

Na co uważać przy projektowaniu multiroom audio

Poniżej przedstawiamy kilka dobrych praktyk, przydatnych podczas realizacji projektu z wykorzystaniem multiroom audio:

• projektuj strefy zgodnie z użytkowaniem, nie tylko układem pomieszczeń
• łącz strefy tam, gdzie to ma sens (np. kuchnia + jadalnia)
• ogranicz liczbę paneli – lepiej mniej, ale dobrze rozmieszczonych
• definiuj sceny zamiast zostawiać pełną kontrolę nad każdą strefą
• testuj system razem z automatyką, nie jako osobny element

 

Podsumowanie

Przy tej skali instalacji najlepiej sprawdzają się dwa podejścia:

• wariant rozproszony (A) – większa elastyczność i lepsza kontrola nad mocą
• wariant oparty o Sonos (C) – stabilność i prostota użytkowania

W obu tych wariantach, w każdej chwili można dodać kolejne urządzenia (pod warunkiem, że głośniki nie są zabudowane). Wariant centralny (B) natomiast to najlepszy wybór, jeśli projektujemy system od początku i chcemy mieć urządzenia niewidoczne. Finalny dobór rozwiązania powinien wynikać z rzeczywistego sposobu korzystania z systemu, a nie tylko z założeń projektowych.